ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος ή  Δραγάσης
Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ
Η ιερή Πλάκα στον Μυστρά όπου ορκίστηκε ο τελευταίος Αυτοκτράτωρ , Κων. Παλαιολόγος
Η Αρχή.

1410-1452. Από την Ιθάκη στον Μυστρά και την Κωνσταντινούπολη. Απο Χιλίαρχος, Μοναχός στις Σέρρες.

Γεώργιος Λάσκαρης η Λασκαρίδης εξ ΙΘΑΚΗΣ - Ιατρός και ανώτατος Αξιωματικός του Βυζαντινού Στρατού - Αρχιερέας του Οικ.Πατριαρχείου και μαρτυρικός ηγούμενος του Μοναστηριού της Παναγίας και Αγίας Παρασκευής, στον Λόφο των Καρυών

Η ιστορία του Αγίου Ραφαήλ σύμφωνα με τις αποκαλύψεις και την μετέπειτα μαρτυρία του επιστάτη Ακίνδυνου,είναι η παρακάτω:

Το κατά κόσμο όνομα Του ήταν Γεώργιος Λασκαρίδης ( 1410 μχ - 1463). Ο πατέρας Του ονομαζόταν Διονύσιος και η μητέρα του Μαρία ήταν δε πολύ ευσεβείς άνθρωποι και έδωσαν στον Γεώργιο χριστιανική ανατροφή και μεγάλη μόρφωση. Χάρη στον σύζυγο της αδελφής του φεύγει στα 13 χρόνια του στον Μυστρά για σπουδές δτην Δυτική και μετέπειτα Ελληνική φιλοσοφία. Παρακολουθεί και Ιατρική που του αρέσει ιδιαίτερα.

Σε πολύ νεαρή ηλικία υπηρέτησε ως αξιωματικός ( Εκατόνταρχος και μετά Χιλίαρχος ) για λίγο καιρό στον Βυζαντινό Στρατό,κατόπιν εκάρη Μοναχός και έγινε Κληρικός παίρνοντας το όνομα Ραφαήλ.

Δίδαξε ως εφημέριος και ιεροκήρυκας για λίγο και στο Ναό του Αγίου Δημητρίου Μυροβλύτη στην Αθήνα που κατόπιν ονομάστηκε, Λουμπαρδιάρη. Ο Ιερός Ναός είναι από τους αρχαιότερους  ναούς των Αθηνών,μέσα 9ου αιώνα Μ.Χ. Πέραν αυτού αποτελεί σημαντικό εκκλησιαστικό μνημείο της Ελλάδας.

( Η ονομασία Λουμπαρδιάρης δεν υπήρχε σε χρήση τα χρόνια του Αγίου Ραφαήλ..

Την 26 Οκτωβρίου 1656 επί Τουρκοκρατίας ,ο Αγιος Δημήτριος εορταζόταν με πολύ ευλάβεια όπως και κάθε χρόνο.

Οι χριστιανοί της εποχής συγκεντρώθηκαν για τον εορτασμό.Ο φρούραρχος της   Ακρόπολης Γιουσούφ Πασάς βλέποντας την σύναξη των Ελλήνων θεώρησε ότι ήταν εξαιρετική ευκαιρία με μία επιχείρηση μόνο, να σκοτώσει σχεδόν όλους μαζί τους Χριστιανούς.

Εστρεψε αμέσως τα κανόνια της Ακρόπολις εναντίον τους, αλλά κυρίως το μεγάλο κανόνι την Λουμπάρδα και περίμενε την στιγμή της δοξολογίας για να διατάξει πυρ. Την ώρα ακριβώς της εκπυρσοκρότησης ο Θεός δια της μεσιτείας του Αγίου έστειλε κεραυνό και αστραπές και κατέστρεψε την Λουμπάρδα σκοτώνοντας πολλούς Τούρκους.

Απο τότε και μέχρι σήμερα ο Α γιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης ονομάζεται και Λουμπαρδιάρης για να υπενθυμίζει ,σε όσους την επικαλούνται ,την καταστροφή της Λουμπάρδας και την θαυματουργική σωτηρία των Χριστιανών.)

Εγινε  με πρόταση του Γεώργιου Φραντζή και του Αυτοκράτωρα , Αρχιμανδρίτης και Αρχιερέας (Πρωτοσύγκελος) στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

Λόγω της τεράστιας μόρφωσης και δραστηριότητας του το Πατριαρχείο , τον έστειλε σε αποστολή στο Morlaix όπου και γνώρισε για πρώτη φορά τον σπουδαστή Νικόλαο που η καταγωγή του ήταν από την Θεσσαλονίκη. Ηταν πλουσιόπαιδο ο Νικόλαος ,παιδί Συμβολαιογράφου και τον έστειλαν οι γονείς του να σπουδάση σε γαλλικό πανεπιστήμιο Ιατρική.

Η ιστορική έρευνα απέδειξε ότι το 15 αιώνα ,λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το Οικουμενικό Πατριαρχείο έστειλε μορφωμένους και ζηλωτές στην Γαλλία για κάποια θεολογική σύσκεψη Morlaix (http://www.ville.morlaix.fr) είναι μία ιστορική πόλη στην οποία το 1342 έγινε η μεγάλη μάχη του Morlaix όπου για πρώτη φορά υποχώρησαν οι Αγγλοι νικημένοι από τους Γάλλους. Επίσης ειχε επισκεφθεί και το Παρίσι.

Πόλη της Γαλλίας το Morlaix, λοιπόν με έντονη θρησκευτική και πολιτισμική δραστηριότητα τον 13ο-15ο αιώνα. Εκεί στο Morlaix έγινε η πρώτη γνωριμία του Αρχιμανδρίτη Ραφαήλ με τον Νικόλαο.

Συγκινημένος από την χριστιανική διδασκαλία ο νεαρός σπουδαστής Νικόλαος, εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και τον ακολούθησε . Γύρισε μαζί του στην Ελλάδα και ασπάστηκε το Μοναχικό βίο. Ουδέποτε χωρίστηκαν έκτοτε, εκτός όταν χώριζαν για να διαδόσουν τον Λόγο του Θεού.

Η κατακόρυφη άνοδος του Αγίου Ραφαήλ τα φοβερά εκείνα χρόνια αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη ότι η μόρφωση του και η προσωπικότητα του ήταν μοναδική.

Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι για να ανέλθει κανείς τόσο γρήγορα τόσα πολλά σκαλοπάτια θα πρέπει εκτός των παραπάνω να έχει και την προσωπική εκτίμηση του Αυτοκράτορα η του πρωτο-συμβούλου του Γεωργίου Φραντζή.

Η αυτοκρατορία ουσιαστικά ειχε πια περιοριστεί στην Κωνσταντινούπολη και τον Μυστρά.  Αυτό το αναφέρουμε διότι ο Αυτοκράτορας και μόνο ανέθετε πια τέτοια Στρατιωτικά η Εκκλησιαστικά καθήκοντα και αξιώματα. Το τελευταίο εξάμηνο του 1452 και μέχρι την άνοιξη του 1453 που έπεσε η Πόλη όλα περνούσαν απο τα χέρια του Κων.Παλαιολόγου και του Φραντζή.


ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ - ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
A work for the Grace of God
Homepage