Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ , Νικολάου και Ειρήνης  Μυτιλήνης

χχχχχχ




Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος ή  Δραγάσης
Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ
Η ιερή Πλάκα στον Μυστρά όπου ορκίστηκε ο τελευταίος Αυτοκτράτωρ , Κων. Παλαιολόγος
Ιερά Μητρόπολις Σύμης
ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ - ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
A work for the Grace of God
Homepage
ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΛΥΠΗ
Υπάρχει ακόμα χρόνος για επανόρθωση !
Αγγελος Ράλλης ο φυλακισμένος ήρωας.
Ο θεός τον αξίωσε να φέρει στο φώς και να παλέψει για το χρόνικό της αποκάλυψης. Ο άνθρωπος... περικύκλωσε με τείχη τον τάφο του !
Αγγελος Ράλλης - 1962

Το άνοιγμα του δρόμου

Σεπτέμβριος 1962

Έπρεπε να μπει ο θεμέλιος λίθος της νέας εκκλησιάς. Προηγουμένως όμως έπρεπε ν’ ανοιχτεί ο δρόμος από το χωριό της Θερμής ως το λόφο των Καρυών. Την ευθύνη αυτή ανέλαβε με προθυμία ο Αγγελος Ράλλης.
Μερικοί από τους ιδιοκτήτες των κτημάτων, μέσα από τα οποία θα περνούσε ο δρόμος, αρχικά έφεραν ορισμένες αντιρρήσεις, στο τέλος όμως υποχώρησαν. Ένας απ’ αυτούς, ο Ιγνάτιος Νταγλής – που διαχειριζόταν το κτήμα του κουνιάδου του Γιάννη Ψαριανού, ο οποίος κατοικούσε στην Αθήνα – ήταν ανένδοτος. Όσο κι αν τον παρακάλεσαν ο Άγγελος κι ο πρωτοσύγκελος Νικόδημος Αναγνώστου, δίνοντάς του αποζημίωση, επ’ ουδενί λόγω δεχόταν να υποχωρήσει. Ο δρόμος είχε ανοιχτεί μέχρι το κτήμα του κι η μπουλντόζα είχε ακινητοποιηθεί έξω απ’ αυτό.

Ο καιρός περνούσε. Τα πρωτοβρόχια είχαν αρχίσει. Μια μέρα ρώτησε ο Άγγελος τον μητροπολίτη:

-Tι θα γίνει, Σεβασμιώτατε; ο καιρός περνά, χειμώνας πλησιάζει. Ο Νταγλής, όσο κι αν τον παρακαλέσαμε, είναι ανυποχώρητος. Κάνετε τουλάχιστον εσείς κάποια ενέργεια. Πείτε το στον εισαγγελέα, να μας συμβουλέψει τι πρέπει να κάνουμε.
- Το είπα, Αγγελε, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται τίποτα. Εκτός, πρόσθεσε χαμογελώντας, αν βρεθεί κάποιος πολύ τολμηρός και τα παίξει όλα για όλα. Να πάει δηλαδή μια νύχτα και ν’ ανοίξει παράνομα το δρόμο μέσα από το κτήμα του Νταγλή, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
- Εγώ θα πάγω, είπε αποφασιστικά ο Αγγελος. Θα πάρω μαζί μου δυό έμπιστους εργάτες μου, τον Μπάκα και τον Δούκα. Θα διαλέξω μια νύχτα βροχερή και θα καταφέρω τον μπουλντοζιέρη να πάμε ν’ ανοίξουμε το δρόμο.
- Προς θεού, Αγγελε, είπε τρομαγμένος ο μητροπολίτης. Κι αν σας πιάσουν την ώρα αυτή και γίνει κανένας σκοτωμός; Είναι πολύ ριψοκίνδυνη αυτή η απόφαση… Μετάνιωσα που σου έβαλα αυτή την ιδέα στο μυαλό… σε διαρκή αγωνία θα βρίσκομαι.
- Μη φοβάσαι, Σεβασμιώτατε, γιατί δεν πρόκειται να συμβεί κακό… Ο Αγιος Ραφαήλ θα είναι μαζί μας . Εγώ θαναλάβω όλη την ευθύνη.
Όπως το είπε λοιπόν, έγινε.

Διάλεξαν μια νύχτα με βροχή κι αστραπόβροντα. Αφού πότισαν λίγο ούζο τον μπουλντοζιέρη, για να τον καταφέρουν – γιατί αρχικά αντιδρούσε- ανέβηκαν στις Καρυές κατά τα μεσάνυχτα  ο Αγγελος με τον Δούκα Τσολάκη, τον Παναγιώτη Μπάκα κι ένα φίλο του, τον Μάρκο Κουνέλλη, και πέρασαν με την μπουλντόζα μέσα από το κτήμα του Νταγλή.

Εγώ, όταν έφυγαν από το σπίτι μας μέσα στη νύχτα, για να εκτελέσουν αυτό το ριψοκίνδυνο έργο, γονάτισα τρομοκρατημένη μπροστά στο εικονοστάσι και παρακαλούσα την Παναγία και τους αγίους να τους φυλάξουν, να μη συμβεί κανένα κακό. Όπως ήμουν γονατιστή, ακούμπησα το κεφάλι μου πάνω στο κρεβάτι και για μια στιγμή με πήρε λίγο ο ύπνος.
Βλέπω τότε τον άγιο Ραφαήλ, ντυμένον με λευκά άμφια, να μπαίνει βιαστικός μέσα στο δωμάτιο, να με κοιτάζει επίμονα στα μάτια και να μου λέγει αυστηρά:
Βασιλική, πιστεύεις;
Πιστεύω, Αγιε μου Ραφαήλ, αναφώνησα. Ε, τότε μου είπε με ήρεμο ύφος, γιατί δειλιάζεις;
Ξύπνησα τη στιγμή αυτή πολύ ανακουφισμένη και συνέχισα την προσευχή με γαλήνη στην καρδιά.

Κατά τις 4 το ξημέρωμα άκουσα σιγανό χτύπημα στην πόρτα. Στο άνοιγμά της είδα τον Αγγελο και τον μπουλντοζιέρη να μπαίνουν γελαστοί και να μου λένε:
Τα πάντα τέλειωσαν θαυμάσια. Ο δρόμος άνοιξε κι η μπουλντόζα πέρασε στο αντικρινό κτήμα. Ποτέ, είπε ο μπουλντοζιέρης, δεν εργάστηκα τόσο εύκολα… φτερά λες κι είχε η μπουλντόζα και πετούσε … τόσα βράχια απορώ κι εγώ πώς τα ξεριζώσαμε σε λίγη ώρα.

Το σπουδαιότερο ήταν που στο χωριό η βροχή έπεφτε ραγδαία κι εκεί πάνω μόνο ψιχάλιζε!... Αφού οι εργάτες δεν δυσκολεύτηκαν να μεταφυτέψουν και δυο μπολάδες , που ήταν στο σημείο απ’ όπου πέρασε ο δρόμος.
Την άλλη μέρα το πρωί το χωριό ήταν ανάστατο. Ο δρόμος άνοιξε! Τι είχε συμβεί… Ένας συγχωριανός μας, ο Γεώργιος Βαμβακέλλης, είχε κτήμα πλάι στο κτήμα του Νταγλή. Κάθε πρωί πήγαινε την κατσίκα του για βοσκή και το απόγευμα την ξανάφερνε στο σπίτι του. Αυτή τη νύχτα ονειρεύτηκε τον Αγιο Ραφαήλ πάνω στην μπουλντόζα ν’ ανοίγει το δρόμο. Το πρωί είπε το όνειρό του στην κόρη του προσθέτοντας:
Από τη λαχτάρα που έχω ν’ ανοίξει ο δρόμος, ονειρεύτηκα να τον ανοίγει ο Αγιος Ραφαήλ όρθιος πάνω στην μπουλντόζα.

Ποιά όμως υπήρξε η έκπληξή του, όταν το πρωί πηγαίνοντας την κατσίκα του στο κτήμα είδε το δρόμο ανοιχτό!...Κατέβηκε τρέχοντας στο χωριό, πήγε στην αγορά και είπε σ’ αυτούς που κάθονταν στα καφενεία:
Βρε παιδιά, ανεβείτε και σεις να δείτε, είναι πράγματι ο δρόμος ανοιχτός μέσα στο κτήμα του Νταγλή, ή τα μάτια μου με γελούν;
Την ίδια στιγμή ανέβηκαν πολλοί συγχωριανοί μας, κι ο Νταγλής ο ίδιος, και διαπίστωσαν ότι ο Βαμβακέλλης έλεγε την αλήθεια. Φυσικά κατάλαβαν ότι το έργο αυτό το έκανε ο Αγγελος. Μα κι εκείνος το ομολόγησε θαρρετά, παίρνοντας την ευθύνη όλη επάνω του.

Από τους ιδιοκτήτες άκουσε τις χειρότερες βρισιές και απειλές… Τελικά του έκαναν μήνυση.

Η δίκη έγινε στις 4 Δεκεμβρίου, ανήμερα της γιορτής της αγίας Βαρβάρας.
Ο Αγγελος, παρά τις συμβουλές του πρωτοσύγκελου και του μητροπολιτη, δεν θέλησε να βάλει δικηγόρο. Επιθυμούσε, καθώς έλεγε, να τον δικάσουν, και φυλακή ακόμα να τον βάλουν, προς χάρη των αγίων. Κάθισε χαμογελαστός στο εδώλιο το κατηγορουμένου αναλαμβάνοντας όλη τη ευθύνη κι αποκρύπτοντας όλους τους άλλους, ως και τον μπουλντοζιέρη ακόμα, λέγοντας ότι τον είχε μεθύσει.
Ο αντίδικος είχε βάλει τον καλύτερο δικηγόρο της Μυτιλήνης, τον Τασσά.

Ενώ η δίκη προχωρούσε, ξαφνικά ο δικαστής βρήκε στη μήνυση κάποιο λάθος, που ο δικηγόρος είχε κάνει από απροσεξία. Ο πραγματικός ιδιοκτήτης του κτήματος ο Γιάννης Ψαριανός, απουσίαζε στην Αθήνα κι είχε κάνει πληρεξούσιο τον γαμπρό του Ιγνάτιο Νταγλή να κάνει τη μήνυση. Ο δικηγόρος όμως είχε κάνει λάθος στην ημερομηνία της μήνυσης. Την είχε βάλει πριν από την ημερομηνία του πληρεξουσίου. Επομένως ήταν άκυρη!... Ο Αγιος Ραφαήλ είχε κάνει το θαύμα του. Σαστισμένος ο δικηγόρος είπε την ίδια στιγμή:
-Τόσα χρόνια είμαι δικηγόρος και πρώτη φορά έκανα ένα τέτοιο αδικαιολόγητο λάθος. Πράγματι αυτοί οι άγιοι είναι θαυματουργοί, γιατί διαφορετικά δεν εξηγείται αυτή η απροσεξία μου.
Έπειτα απ’ αυτή την αποτυχία, ο Ιγνάτιος Νταγλής ήρθε σε συμβιβασμό με την Ιερά Μητρόπολη, αποζημιώθηκε και υποχώρησε.

















Αποσπασμα απο το σχετικό " ΚΑΡΥΕΣ Ο ΛΟΦΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ" βιβλίο της Βασιλικής Ράλλη

ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΡΑΛΛΗ - ΕΚ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΟΥ 1959